เอฮิเมะในภาพรวม
เอฮิเมะอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของชิโกกุ มีประชากรราว 1.3 ล้านคน มากกว่าหนึ่งในสามอยู่ในมัตสึยามะ คนท้องถิ่นแบ่งจังหวัดเป็นชูโย (ตอนกลาง) โทโย (ตะวันออก เชิงอุตสาหกรรมและการเดินเรือ) และนันโย (ตอนใต้ ชนบทและปลูกส้ม) ในอดีตที่นี่คือแคว้นอิโยะ ชื่อที่ยังหลงเหลือในชื่อสถานี สายพันธุ์ส้ม และวลี “อิโยะโนะคุนิ”
การท่องเที่ยวเป็นไปอย่างเรียบง่ายและส่วนใหญ่เป็นนักท่องเที่ยวในประเทศ ภาษาอังกฤษใช้กันน้อยกว่าในโตเกียวหรือเกียวโต แต่ป้ายที่สถานีและสถานที่หลักเป็นสองภาษา และผู้มาเยือนได้รับการปฏิบัติด้วยความสุภาพที่ส่วนหนึ่งมาจากธรรมเนียมการต้อนรับของเส้นทางแสวงบุญ
การเข้าประเทศและวีซ่า
เอฮิเมะไม่มีกฎการเข้าเมืองของตัวเอง: ใช้ระเบียบระดับประเทศของญี่ปุ่น พลเมืองของหลายประเทศเข้าได้โดยไม่ต้องขอวีซ่าในฐานะผู้พำนักระยะสั้น ขณะที่ประเทศอื่นต้องขอวีซ่าล่วงหน้า ข้อกำหนดเปลี่ยนแปลงได้ และญี่ปุ่นกำลังเตรียมระบบอนุมัติการเดินทางล่วงหน้าทางอิเล็กทรอนิกส์สำหรับผู้ได้รับยกเว้นวีซ่า จึงควรเช็กเว็บไซต์กระทรวงการต่างประเทศของญี่ปุ่นหรือสถานทูตที่ใกล้ที่สุดก่อนจอง การกรอกแบบฟอร์มตรวจคนเข้าเมืองและศุลกากรออนไลน์ก่อนมาถึงช่วยประหยัดเวลาที่สนามบิน
เงินและค่าใช้จ่าย
สกุลเงินคือเยน บัตรและการจ่ายผ่านมือถือใช้ได้ที่โรงแรม ร้านเชน ห้างสรรพสินค้า และร้านอาหารจำนวนมาก แต่เงินสดยังจำเป็นสำหรับร้านอาหารเล็ก ๆ รถบัสชนบท เงินทำบุญที่วัด ล็อกเกอร์หยอดเหรียญ และตั๋วโรงอาบน้ำ ตู้เอทีเอ็มในร้านสะดวกซื้อและที่ทำการไปรษณีย์รับบัตรต่างประเทศ
เอฮิเมะถูกกว่าเมืองใหญ่ของญี่ปุ่น การเที่ยวชมราคาไม่แพง — ค่าเข้าส่วนใหญ่อยู่ที่ไม่กี่ร้อยเยน — และอาหารคุ้มค่ามาก ที่พักและค่ารถไฟด่วนพิเศษคือค่าใช้จ่ายหลัก ตารางแสดงงบประมาณรายวันต่อคนโดยประมาณ ไม่รวมการเดินทางระยะไกล
ไม่มีการให้ทิป ภาษีบริโภค 10 เปอร์เซ็นต์ปกติรวมอยู่ในราคาที่แสดงแล้ว ที่พักที่มีน้ำพุร้อนคิดภาษีอาบน้ำเล็กน้อยต่อคืนเพิ่ม
| สไตล์ | ที่พัก | อาหาร | ที่เที่ยวและการเดินทางในพื้นที่ | รวมต่อวัน |
|---|---|---|---|---|
| ประหยัด | โฮสเทลหรือบิสซิเนสโฮเทลเรียบง่าย: 4,000–7,000 | เส้น ชุดอาหารกลางวัน ร้านสะดวกซื้อ: 2,500–3,500 | 1,500–2,500 | ราว 8,000–13,000 |
| ระดับกลาง | ซิตี้โฮเทลดี ๆ: 9,000–15,000 | ไทเมชิมื้อกลางวัน อิซากายะมื้อค่ำ: 5,000–7,000 | 2,500–4,000 | ราว 17,000–26,000 |
| สบาย | เรียวกังพร้อมมื้อค่ำและมื้อเช้า: 25,000–50,000 | รวมแล้ว บวกมื้อกลางวัน: 2,000–4,000 | 4,000–8,000 รวมแท็กซี่หรือไกด์ | ราว 31,000–62,000 |
การเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต
สัญญาณมือถือดีเยี่ยมในเมืองและตามชายฝั่ง ขาด ๆ หาย ๆ ในหุบเขา eSIM หรือพ็อกเก็ตไวไฟที่ซื้อก่อนมาถึงคือทางออกที่ง่ายที่สุด มี Wi-Fi ฟรีที่สนามบินมัตสึยามะ สถานีหลัก ศูนย์ท่องเที่ยว รถรางหลายคัน และโรงแรมส่วนใหญ่ ไฟฟ้า 100 โวลต์ ใช้ปลั๊กขาแบนสองขา (ชนิด A)
มารยาท
- การอาบน้ำ: ล้างตัวก่อนลงบ่อ ไม่ใส่ชุดว่ายน้ำ อย่าให้ผ้าขนหนูลงน้ำ ดูคู่มือโดโกะออนเซ็นของเรา
- รองเท้า: ถอดทุกที่ที่มีพื้นยกระดับและชั้นวาง — เรียวกัง วิหารวัด หอปราสาท และร้านอาหารบางร้าน
- ผู้แสวงบุญ: คุณจะเห็นผู้เดินในชุดขาวพร้อมหมวกสานและไม้เท้า คนท้องถิ่นมอบของเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ (โอเซ็ตไต) การพยักหน้าหรือทักทายเบา ๆ คือการตอบรับที่เหมาะสมของผู้มาเยือน
- รถไฟและรถราง: เข้าแถว ปิดเสียงโทรศัพท์ และพูดคุยเสียงเบา
- การถ่ายภาพ: ขออนุญาตก่อนถ่ายภาพผู้คน และเคารพป้ายในวัดกับเมืองเก่าที่เป็นย่านที่อยู่อาศัย
- ขยะ: ถังขยะสาธารณะหายาก — พกติดตัวไปด้วย
อาหารและเครื่องดื่ม
อาหารของเอฮิเมะตั้งอยู่บนปลาจากสองทะเลและผลไม้จากไหล่เขา
- ไทเมชิสองสไตล์ เอฮิเมะเป็นหนึ่งในผู้ผลิตปลาไทรายใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น แถบมัตสึยามะและอิมาบาริ ปลาทั้งตัวถูกหุงกับข้าวในหม้อดินแล้วแกะเนื้อคลุกเข้าไป ในอุวาจิมะและทางใต้ ปลาไทดิบสไลซ์ถูกคลุกในซอสโชยุ ดาชิ และไข่ดิบ แล้วราดบนข้าวร้อน ๆ ลองทั้งสองแบบ
- จาโกะเท็น ปลาตัวเล็กทั้งตัวบดแล้วทอดเป็นแผ่นเนื้อหยาบรสกลมกล่อม — ของขึ้นชื่อของอุวาจิมะและยาวาตาฮามะ ขายร้อน ๆ ที่สถานีและตลาด
- ส้มมิกังและส้มอื่น ๆ เอฮิเมะปลูกหลายสิบสายพันธุ์ เก็บเกี่ยวต่อเนื่องกันตั้งแต่ตุลาคมถึงฤดูใบไม้ผลิ: ซัตสึมะมิกังต้นฤดู ตามด้วยอิโยกัง พงกัง เดโกปง เซโตกะ คิโยมิ และเบนิมาดอนนาสุดหรู บาร์น้ำส้มในมัตสึยามะให้คุณเปรียบเทียบได้ และที่สนามบินก็มีน้ำส้มมิกังจากก๊อกจริง ๆ
- ของขึ้นชื่ออิมาบาริ ยากิโทริย่างกระทะเหล็กและข้าวหน้าหมูอบกับไข่
- นาเบะยากิอุด้ง อุด้งหม้อไฟน้ำซุปรสหวานของมัตสึยามะในหม้ออะลูมิเนียม
- ขนมหวาน บตจังดังโงะ เค้กโรลทาร์ต และชิกุเระของโอซุ
- สาเกและเบียร์ น้ำอ่อนจากภูเขาทำให้ได้สาเกนุ่มละมุนออกหวานเล็กน้อย โรงสาเกเล็ก ๆ ในมัตสึยามะ ไซโจ และอุจิโกะต้อนรับผู้มาเยือน และโดโกะมีคราฟต์เบียร์ของตัวเอง
ผู้ทานมังสวิรัติควรทราบว่าน้ำซุปปลาถูกใช้แทบทุกที่ เรียวกังมักปรับเมนูได้หากแจ้งล่วงหน้า
เส้นทางแสวงบุญชิโกกุในเอฮิเมะ
ชิโกกุเฮ็นโระคือเส้นทางวนรอบ 1,200 กิโลเมตรของวัดพุทธ 88 แห่งที่เกี่ยวข้องกับพระคูไก (โคโบไดชิ) ซึ่งผู้แสวงบุญเดิน — หรือทุกวันนี้มักขับรถ — กันมาหลายศตวรรษ แต่ละจังหวัดในสี่จังหวัดของเกาะเป็นตัวแทนของขั้นหนึ่งบนเส้นทางจิตวิญญาณ เอฮิเมะซึ่งมีวัดลำดับที่ 40 ถึง 65 คือ “สถานที่แห่งการตรัสรู้”
คุณไม่จำเป็นต้องเป็นผู้แสวงบุญก็เยือนได้ วัดที่คุ้มค่าที่สุดสำหรับนักเดินทางคือวัดอิชิเทะจิ (51) ในมัตสึยามะ ที่มีประตูซึ่งเป็นสมบัติของชาติ วัดไดโฮจิ (44) และวัดอิวายะจิ (45) ที่เกาะหน้าผาในคุมะโคเง็น และวัดโยโกมิเนะจิ (60) บนยอดเขาเหนือไซโจ วัดแปดแห่ง (46 ถึง 53) อยู่ในเขตเมืองมัตสึยามะ และเชื่อมกันได้ด้วยการเดินหรือรถบัสในหนึ่งหรือสองวัน ที่แต่ละวัด ผู้มาเยือนจุดธูป ตีระฆังหนึ่งครั้งก่อนสวดมนต์ และขอให้เขียนสมุดตราประทับได้โดยเสียค่าธรรมเนียมเล็กน้อย
สุขภาพและความปลอดภัย
เอฮิเมะปลอดภัยอย่างยิ่ง ของหายมักมีคนนำไปส่งคืน อันตรายที่แท้จริงมาจากธรรมชาติ ไต้ฝุ่นและฝนหนักอาจทำให้รถไฟและเฟอร์รีหยุดระหว่างมิถุนายนถึงตุลาคม — ควรให้แผนยืดหยุ่นและทำตามคำแนะนำของโรงแรม แผ่นดินไหวเกิดได้ทั่วญี่ปุ่น โปรดดูข้อมูลการอพยพในห้องพัก ความร้อนฤดูร้อนรุนแรงตั้งแต่กรกฎาคมถึงกันยายน: ดื่มน้ำบ่อย ๆ และพักตอนเที่ยง บนภูเขา ให้พกเสื้อหลายชั้นและบอกเส้นทางของคุณกับใครสักคน
น้ำประปาดื่มได้อย่างปลอดภัยทุกที่ ร้านขายยามีทั่วไปในเมือง แต่ควรนำยาตามใบสั่งแพทย์มาให้เพียงพอพร้อมเอกสาร เพราะยาต่างประเทศที่ใช้กันทั่วไปบางชนิดถูกควบคุมในญี่ปุ่น แนะนำอย่างยิ่งให้ทำประกันการเดินทางที่ครอบคลุมค่ารักษาพยาบาล หมายเลขฉุกเฉินคือ 110 สำหรับตำรวจ และ 119 สำหรับรถพยาบาลและดับเพลิง
ของที่ควรจัดใส่กระเป๋า
- รองเท้าเดินแบบสวมที่ใส่สบาย — คุณจะต้องถอดวันละหลายครั้ง
- ผ้าขนหนูผืนเล็กสำหรับบ่อแช่เท้าและโรงอาบน้ำสาธารณะ
- เสื้อผ้าหลายชั้น: ชายฝั่งอากาศอบอุ่น แต่ภูเขาและดาดฟ้าเฟอร์รีเย็นแม้ในฤดูร้อน
- อุปกรณ์กันแดดและหมวกตั้งแต่พฤษภาคมถึงตุลาคม และร่มพับในทุกฤดู
- เหรียญและธนบัตรย่อย กระเป๋าใส่เหรียญมีประโยชน์จริง ๆ
- สำหรับชิมานามิไคโด: กางเกงปั่นมีเป้ารอง ถุงมือ และเสื้อกันลม (หมวกกันน็อกมากับจักรยาน)
การเข้าถึงสำหรับทุกคน
รถรางพื้นต่ำรุ่นใหม่ของมัตสึยามะ สนามบิน สถานีหลัก และโรงแรมสมัยใหม่ส่วนใหญ่ไม่มีขั้นบันได และอาสุกะโนะยุที่โดโกะออนเซ็นออกแบบให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกที่เข้าถึงได้ สถานที่ประวัติศาสตร์ยากกว่า: หอปราสาทมีบันไดชันคล้ายบันไดลิงและไม่มีลิฟต์ โดโกะออนเซ็นฮงคังเป็นอาคารไม้หลายระดับ และเมืองเก่ามีพื้นทางไม่เรียบ กระเช้าปราสาทมัตสึยามะใช้วีลแชร์ได้ถึงสถานีด้านบน จากนั้นไปลานฮมมารุได้ด้วยทางลาด ลองถามศูนย์ท่องเที่ยวเรื่องวีลแชร์ให้ยืมและแท็กซี่ที่รองรับวีลแชร์
คำถามที่พบบ่อย
เอฮิเมะแพงไหม
ไม่แพง โรงแรมและอาหารถูกกว่าโตเกียว เกียวโต หรือโอซากะอย่างเห็นได้ชัด ทริประดับกลางที่สบายมีค่าใช้จ่ายราว 17,000–26,000 เยนต่อคนต่อวัน ก่อนรวมการเดินทางระยะไกล
คนในเอฮิเมะพูดภาษาอังกฤษไหม
น้อยกว่าในเมืองใหญ่ แต่ศูนย์ท่องเที่ยว โรงแรมขนาดใหญ่ และสถานที่หลักสื่อสารได้ดี และแอปแปลภาษาช่วยส่วนที่เหลือ สถานีและรถรางมีป้ายภาษาอังกฤษ
เอฮิเมะขึ้นชื่อเรื่องอาหารอะไร
ข้าวปลาไท (ไทเมชิ) ในสองสไตล์ที่ต่างกันชัดเจน จาโกะเท็น ส้มมิกังและส้มอื่น ๆ ยากิโทริอิมาบาริ นาเบะยากิอุด้ง และสาเกท้องถิ่นรสนุ่ม
ดื่มน้ำประปาได้ไหม
ได้ ทุกที่ ในไซโจเป็นน้ำพุที่ขึ้นชื่อว่าดีเป็นพิเศษ
วัดแสวงบุญแห่งไหนในเอฮิเมะคุ้มค่าที่สุด
วัดอิชิเทะจิ (51) ในมัตสึยามะ วัดอิวายะจิ (45) และวัดไดโฮจิ (44) ในคุมะโคเง็น และวัดโยโกมิเนะจิ (60) ใกล้ไซโจ ทุกแห่งต้อนรับผู้ที่ไม่ใช่ผู้แสวงบุญ

